Storythai

     คนที่มาอ่านไดโออาจจะงง ๆ เล็กน้อยว่าเอ๊ะอะไรยังไงเนี่ย55555555  แบบว่ากรุณาไปอ่านไดเคย์จังก่อนนะคับถ้าอยากจะรู้เรื่องราวตั้งแต่ต้น เพราะเรา 2 คนตกลงกันว่าจะอัพไดต่กันเพราะมันยาวมากยาวแบบว่าไม่ไหวแล้วถ้าจะให้เขียนลงในไดเดียวก็คงต้องอ่านกันตาแฉะแน่ ๆ เอาหล่ะ ๆ มาต่อเลยนะ

     หลังจากที่ได้รับความอับอายไปแล้วพวกเราก็กลับบ้านนอนกัน อากาศเย็นสบายแล้วก่อนนอนก็ถามกันว่าพรุ่งนี้จะตื่นกี่โมง ก็บอกว่า 8 โมงดีกว่า หลังจากนั้นก็นอนหลับกันคับ พอถึงเวลาที่นาฬิกาปลุกก็แบบว่าได้ยินอ่ะนะแต่แบบไม่ตื่นกันอ่ะ เจ้าของนาฬิกาไม่ซิโทรศัพท์ก็แบบตื่นมาปิดแล้วนอนต่อ กร๊ากกกกกกกกกกกก แล้วจะตั้งปลุกเพื่อ....................... มาตื่นอีกทีตอนที่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ไอซ์ที่เป็นเพลงหมีแพนด้า คือชินย๊งเปิด โอกะเคย์จังก็แอบเต้นกันในผ้าห่ม ฮาโคดอ่ะ หลังจากนั้นก็ลุกขึ้นล้างหน้าล้างตา ไม่มีใครอาบน้ำซักคน เน่ามากกกกกกกกก แม่มาร์ถามว่า ไม่อาบน้ำเหรอ? พวกเราก็แบบว่าพร้อมใจกันตอบทันทีว่า ไม่เอาอ่ะค่ะ เดี๋ยวเปลื้องน้ำ เกี่ยวมั้ยเนี่ย แล้วก็ขึ้นไปซ้อมเต้นกันบนด่านฟ้าเย็นสบายโคด ๆ แต่ในระหว่างที่ซ้อมอยู่นั้นก็แบบว่าแอบรำคาญกับเด็กผู้ชายตัวเล็กมั้ง??????ที่เป็นหลานเจ้าของบ้านอ่ะ เค้าแบบชอบเข้ามายุ่งและแบบมีผู้ใหญ่ให้ท้ายก็เลยแบบว่าเอาแต่ใจเล็ก ๆ คือปกติรักเด็กนะแต่ว่าคนนี้ไม่ไหวอ่ะดื้อมาก ๆ แต่ว่าพวกเราก็ไม่ได้พูดอะไรก็ปล่อยให้เค้ายุ่งต่อไปอ่ะนะ พวกเราก็ซ้อมคับ แล้วริวก็โทรมาบอกว่าเดี๋ยวไปเจอที่กาดสวนแก้วเลยเราก็อืม แล้วเจอกันนะ

     หลังจากนั้นพวกเราก็แต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกัน ในระหว่างที่กำลังแต่งตัวอยู่นั่นเองเคย์ก็ถามว่า อ้าวแล้วเสื้อบ๋อยเราไปไหนอ่ะ (เสื้อบ๋อยคือเสื้อสีดำที่ใส่ในชุดซิกเซน) โอก็แบบว่า อ้าวไม่มีเหรอ?  ไม่มีอ่ะจิ เคย์จังตอบมาทำเอาโอเครียดไปเลยอ่ะคับแบบว่าเป็นคนจัดชุดไงก็จำได้ว่าหยิบมาครบแล้วอ่ะแต่ไหงทำไมมันไมม่ครบก็ไม่รู้ก็เลยต้องขอให้มาร์เปลี่ยนเสื้อกับเคย์จังอ่ะ ต้องขอโทษอย่างสูง เคย์จังแอบค้อนวงใหญ่เลย ลืมได้แม้กระทั่งชุดเคย์จังแย่ชะมัด ไม่รอบคอบเอาซะเลยเราเนี่ย

     กว่าจะได้ออกจากบ้านก็เกือบ ๆ เที่ยงครึ่งก็แบบว่าคิดว่าทันแน่ ๆ แต่ที่ไหนได้รถติดโคดอ่ะ ติดยาวเหมือนนั่งรถไฟเลยอ่ะ นึกว่าจะไปไม่ทันแล้วนะเนี่ยไปถึงก็เห็นริวอยู่ในงานแล้ว งานวันนั้นก็เต้นตอนบ่าย 2 . 15 มีคนมาดูด้วยอ่ะแอบดีใจวันนั้นเต้นเพลงอะไรบ้างนะ อ๋อ.....จำได้แล้ว

เซ๊ทแรกก็มี

Six Sense

Signal

Real Face

I Like It

แต่แบบว่า MORKS แอบผิดคิวไงคือแบบว่าจริง ๆ แล้วแบบว่าต้องเต้น I Like It แต่ว่าดันลืมคว้าไมล์มา MC ซะงั้นก็แบบว่าไม่เป็นไรเอาไปทบกับเซ๊ทสอง

ハルカナやくぞく

Never Again

かなしみ Blue

อันนี้ก็แบบว่าแอบมีเดินถามกันเล็กน้อยว่าเพลงต่อไปเพลงอะไรอ่ะ มาร์เป็นคนตอบตลอดเลยอ่ะ แบบว่างง ๆ จำลิสเพลงเซ๊ทนี้ไม่ค่อยได้เลยอ่ะ ต่อมาเป็นเซ๊ทสาม

Lucky Man + きっと　だいじょうぶ

Messenger

Shake

และต่อมาก็เป็นเซ๊ทสุดท้ายของงานคราวนี้ซึ่งจริง ๆ แล้วมันจะต้องเป็นดังนี้

Bukura no machide

Hitomi Wo Toshite

แต่ว่ามาร์ลืมเอามาเลยทำให้มีเพลงแรกเพลงเดียว ดังนั้นเราเลยต้องเอาของไปแจกในเซ๊ทที่สามในเพลง Shake ของที่มาแจกคราวนี้ก็เป็นลูกบอล พวงกุญแจ ที่ทำโดย Kazoku และป้ายโปสเตอร์งานMORKS ที่มีลายเซ็นท์ของพวกเราด้วย

     งานวันนั้นก็แบบว่าสนุกมาก ๆ เลยอ่ะคับ พวกเราดีใจมาก ๆ ที่มีคนมาดูพวกเราและให้การสนับสนุนพวกเรา หวังว่าคราวหน้าถ้ามีโอกาสคงได้เจอกันอีกนะคับ หลังจากที่เต้นเสร็จพวกเราก็ไปกินข้าวกันโดยมีแขกรับเชิญกิติมาศักดิ์ โกะวงคิซ เย้！！！！！！　อาสาพาเราไปเดินเที่ยวกันก็โอเค ๆ ไป ๆ กินข้าวเสร็จก็เดินไปที่งานอีกรอบเพื่อดูว่างานเป็นไงบ้างปรากฏว่างานเลิกแล้วแต่ว่าพวกทีมงานยังอยู่ก็เลยได้โอกาสไปลา ดิว เจ้าของงานที่มาชวนพวกเราไป ขอบคุณมาก ๆ นะคับ แล้วก็บอกว่าจะไปเดินถนนคนเดินกันต่อ ส่วนดิวและน้อง ๆ จะเดินทางไปนอนพักเต้นท์ในรีสอร์ทกัน แล้วพวกเราก็แยกกันตรงนั้นนะเอง

     หลังจากนั้นพวกเราทั้งหมดยกเว้นพ่อแม่ของมาร์ก็เดินทางไปที่ถนนคนเดินและแยกย้ายกันไปเดินซื้อของกัน จนได้ยินข่าวว่าที่กรุงเทพฯ เกิดเรื่องก็เลยรีบกลับ ตอนนั้นใจอยากจะรีบกลับกรุงเทพฯให้เร็วที่สุดแบบว่าเป็นห่วงคนที่บ้านอ่ะ เพราะสถานที่เกิดเหตุจุดแครายมันเป็นจุดที่ห่างจากบ้านโอประมาณ 500 600 เมตรเองก็เลยแบบว่าอยากกลับบ้าน  นอกจากบ้านโอแล้ว ยังเป็นบ้านชิน บ้าน มาร์ แล้วก็บ้านริว ที่โดนกันทั่วหน้า ประมาณว่าบ้านMORKS โดนครบ เซ็งเลยอ่ะตอนนั้นดูรู้เลยว่าทุกคนเครียดมาก ขนาดว่าไม่ยอมแวะกินข้าวกันแต่ว่าขอซื้อกลับไปกินบ้านซึ่งมันผิดวิสัยสุด ๆ แถมเจ้าไอซ์และเจ้าเมยืยังทะเลาะกันอีก และไอ้เรื่องที่ทะเลาะกันก็แบบว่าคนละเรื่องเลยไง ตอนเคลียร์กันบนรถก็แบบว่าฮาแตก เป็นการแก้เครียดไปได้อีกทาง พอถึงบ้านพักก็นั่งดูข่าวกันเลยทีเดียวพร้อมกับนั่งกินราดหน้ากันไปด้วย หลังจากนั้นก็อาบน้ำ สระผม แล้วเข้านอน โดยที่พ่อมาร์บอกว่าวันพรุ่งนี้จะออกจากบ้านตอน 7 โมงเช้า

     คราวนี้ตื่นตอนเจ็ดโมงเช้ากันเลยทีเดียว กร๊ากกกกกกกกกกกกกก ออกไปถึงก็แวะซื้อของในตลาดกันก่อน ซื้อของฝากกลับบ้านกันซื้อไปซื้อมารวม ๆ กันแล้วก้แบบว่าอ๊ากกกกกกกกกกกกกแล้วคนจะไปนั่งตรงไหนอ่ะเนี่ย ไม่มีที่นั่งอ่ะคับ หลังจากนั้นการเดินทางอันแสนยาวนานก็เริ่มขึ้น รถติดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ถึงบ้านกันก็ตอนประมาณ 2 ทุ่มก่า ๆ แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้านโดยที่ไอซ์กลับมานอนที่บ้านด้วยเพราะว่าพี่ชายไม่มารับกลับบ้าน กลับมาถึงก็อาบน้ำนอน

     ตื่นขึ้นมาก็เกือบเที่ยวตอนแรกกะว่าจะไม่ทำบุญใส่บาตรกันเหมือนเดิมตั้งนาฬิกาปลุกไว้แต่ไม่ตื่น กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก ก็กะว่าจะไปทำบุญ วันเกิดตัวเองไง เพราะเป็นวันเกิดของโอแล้ว แอบเน้น กร๊ากกกกกกกกกกกกก ตอนเช้าแม่พาไปกินเลี้ยงด้วยแล้วก็มีคนโทรมาและส่งSMSมาอวยพรด้วยขอบคุณมากคับ แล้วตอนเย็นก็แอบมีเซอร์ไพรซ์โอกันด้วยนำทีมโดยเคย์จังเอาเทียนรูปหัวใจเล็ก ๆ มาจุดให้เราเป่าและตั้งเทียนไว้บนเค้กกล้วยหอมของS&P(ของพี่เลี้ยง) และเคย์จังยังเขียนการ์ดใบเล็ก ๆ ให้เราอีกด้วย พร้อมกับน้อง ๆ ที่ร้องเพลงอวยพรให้ ขอบคุณมาก ๆ เลย เราก็ว่าเคย์จังหายไปไหนตั้งนานที่แท้ก็แอบไปเตรียมงานให้เรานี้เอง แล้วในที่สุดวันที่ 2 ไอซ์ก็ยังไม่ได้กลับบ้านเพราะว่าพี่ไม่มารับกลับบ้านต้องนอนที่บ้านโอและเคย์จังต่ออีกหนึ่งคืน

     วันต่อมาพี่ชายไอซ์ก็มารับเจ้าไอซ์กลับไปตอนประมาณเที่ยง ๆ ก็แอบแซวกันว่าจะได้กลับอีกมั้ยเนี่ยไอซ์ก็แบบว่าไม่เอาน่าจะกลับบ้านอ่ะ ฮาแล้วพอตอนเย็นน้อง ๆ และเคย์จังก็ซื้อของขวัญให้เป็นเสื้อตัวนึงสวยดีชอบ ๆ ขอบคุณนะคับ

     และแล้วเรื่องราวการไปเชียงใหม่ก็จบลงเพียงเท่านี้แล เฮ้อเหนื่อยจังเลย แล้วคนอ่านหะคับเหนื่อยมั้ย??????

ขอขอบคุณ

คุณพ่อของมาร์ ที่ขับรถพาพวกเราไปเที่ยวกันที่เชียงใหม่

คุณแม่ของมาร์ ที่เก็บตังค์ให้พวกเราและดูแลเรื่องอาหารการกินของพวกเราเป็นอย่างดี

คุณพ่อเมย์ ที่อนุญาตให้เมย์ไปเที่ยวกับพวกเราได้และยังไปร่วมเดินทางกับพวกเราด้วย

                ถ้าพวกเราทำตัวอะไรไม่ดีไปบ้างก็ขอโทษด้วยนะคะ

ดิว ที่ชวนพวกเราไปสนุกกันที่เชียงใหม่

พี่หลิว ที่ขับรถพาเด็กหลงทางไปส่งบ้าน กร๊ากกกกกกกกกก

ทีมงานที่จัดงานนี้ขึ้น ขอบคุณที่จัดงานนี้นะคับถึงแม้ว่าจะไม่ช่วยอะไรเลยแต่ทุกคนก็ยังให้ความช่วยเหลือพวกเราเป็นอย่างดี ขอบคุณนะคับ

คนดูทุก ๆ คน ที่ให้การตอบรับเป็นอย่างดี และยังมีรอยยิ้มให้กับพวกเราเหมือนกับตอนที่ได้เจอกันครั้งแรก ถ้าไม่มีทุกคนพวกเราคงไม่สนุกขนาดนี้แน่ ๆ ขอบคุณมาก ๆ นะคับ

ไอซ์กะเมย์ ขอบใจน้อง ๆ ทั้ง 2 มากที่ไปร่วมสร้างประสบการดี ๆ ด้วยกันวันหลังไปด้วยกันอีกมั้ย